Ξύπνα – Ταφ Λάθος
Ο Ταυτισμένος Λάθος, σε συντομία Ταφ Λάθος μας συστήνει το νέο δυναμικό τραγούδι του “Ξύπνα” .
Σε μία κοινωνία ταυτόχρονων συγκρούσεων και εφησυχασμού Ταφ Λάθος μας καλεί να “φύγουμε από το κάδρο, να μην ζωγραφιστούμε μαζί του, να ‘μαστε αυτοί που το κοιτούν κι όχι αυτοί που θα κρεμαστούν”.
Τους στίχους του δυνατού χιπ χοπ-ραπ κομματιού και την παραγωγή υπογράφει ο ίδιος ο Ταφ Λάθος ενώ την κυκλοφορία έχει η Basement Records.
Άκουσε το νέο κομμάτι εδώ:
“Ξύπνα” – Στίχοι:
Έι ξύπνα,
μας έχουν βρει στο κρεβάτι οι εποχές,
τί είναι η αλήθεια?
Μπροστά στα λόγια ακούς ό,τι θές.
Παραμύθια,
δεν έχει μάγισσες και γίγαντα πελώριο,
κανείς δεν δραπετεύει μέσα απ΄το όνειρο,
όταν είσαι εδώ.
Έι ξύπνα,
μας έχουν βρει στο κρεβάτι οι ενοχές,
μα στην αλήθεια,
χάνουν τα λόγια τους κι οι πρωταγωνιστές,
μα η συνήθεια,
είναι πιο δυνατή από το πριν και το επόμενο,
δεν λιγοστεύει η στιγμή αν δεν έχει όριο,
κι ας μην είσαι εδώ.
Η επιμονή μου δεν με εμπνέει,
γίνομαι λέξη που κανείς δεν λέει,
μπροστινοί και τελευταίοι, πυρομανείς συναισθημάτων,
μα εμείς σώοι και αβλαβείς, στην βλάβη άλλων,
και το ποτήρι λιγοστεύει όσο η στάθμη απ΄τ’ οξύ ανεβαίνει,
το συνάχι κι ας κουκουλώνομαι δεν φεύγει,
είν’ ολοζώντανη μετάδοση απ΄το σπίτι των θυμάτων,
κάηκαν στον πυρετό των συννεχόμενων Σαββάτων.
Προόριζα κάδρο το πρώτο χαρτονόμισμα,
που θα φερνε η δουλειά μου,
μα στα τσιγάρα μου το δωσα.
Εποχές πίσω από το τζάμι,
σεβασμός στο συνεργείο
που το αμάξι μπροστά έχει βάλει.
Κρέμεται από τα χείλη μας,
άλλη μια προφητεία,
που ωριμάζει, πέφτει και την τρώει όποια φυσική αιτία.
Κι αν αναίτια γίναν όλα,
πέταξε αυτό που είσαι τώρα και προχώρα.
Η σκέψη από την πράξη πιο χρονοβόρα.
Όλα για να γίνονται,
μου παν όλα γίνονται,
μα όλα φτάνουν μέχρι εκεί,
που η ματιά μπορεί να δει.
Φύγε από το κάδρο, μην ζωγραφιστείς μαζί του.
Να σαι αυτός που το κοιτά
κι όχι αυτός που θα κρεμαστεί.
Σκληρή η πραγματικότητα στη μαλακή σου πτώση,
δυσαρεστημένη ψυχή σε ευχαριστημένη όψη.
Εν όψει πειρασμού κάποιος το μήλο θα το κόψει.
Μα ποιός φταίει;
Αυτό που φύτρωσε;
Ή αυτός που θα δαγκώσει;
Έι ξύπνα,
μας έχουν βρει στο κρεβάτι οι αφορμές.
Να σηκωθούμε και να διαβάσουμε τα χείλη απ’τις σκιές.
Κι όσο πάρει, δεν αποσπάται η προσοχή μας απ’ τον θόρυβο,
για ό,τι είναι μισό θα γίνουμε το υπόλοιπο,
είμαστε εδώ.
Τώρα σώπασε γι’αυτά που θέλεις άφοβα,
Δε γεμίζει με έργα της ματιάς σου το ρημάδι.
Σαράκι τρώει το ξύλινο συναίσθημα
και θα μαι εκεί να δω πως θα επιπλέεις
όταν μ’οργή χασκογελάς.
Όρισες μετά από μία ανάγνωση,
όσο οι σφύκες σε ταϊζανε από το ξύγκι μέλι,
ίχνη όμως αφήνουν όσοι καίνε στο πέρασμά τους άνθρακα ανενεργό
και η πίσσα τρώει τα σωθικά τους.
Γνωρίζω σαν έρημος, τον ίσκιο
σαν παιδί, το γκρίζο,
σαν έκπληξη, την στιγμή.
Στερνή γνώση και αγνάντι,
απ΄της ζάχαρης τ’ άδειο ράφι,
παρέα με ό,τι εκεί έψαχνε,
το τέλειο για να βρει.
Φωτεινές επιγραφές να δω, ανεξάρτητες φωνές να εξαρτηθώ,
φάτνη κάτω απ΄ τον καμμένο Υμηττό.
Κρυφτό σε πεδιάδα,
σ’αντίθετη τροχιά να σταματήσει η ζαλάδα.
Έι ξύπνα,
μας έχουν βρει στο κρεβάτι οι εποχές,
μα στην αλήθεια,
δεν έχει μάγισσες και γίγαντα πελώριο,
Κανείς δεν δραπετεύει μέσα απ’τ’όνειρο,
Είμαστε εδώ.
Leave a Reply