Ο Χρήστος Σπανός είναι από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του.
Από το ξεκίνημα της καριέρας του μέχρι σήμερα η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη και όχι τυχαία καθώς δουλεύει πολύ αλλά πάνω από όλα αγαπάει αυτό που κάνει. Εκτός από ταλαντούχος ηθοποιός, είναι ένας «τρυφερός» πατέρας και σύζυγος.
Συνέντευξη: Βάσω Λιόκαυτου
Ο ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στο altsantiri.gr μιλώντας για την παράσταση «Δείπνο Ηλιθίων» που συνεχίζει για τρίτη χρονιά να κάνει επιτυχία, για τη σειρά «Όσο έχω εσένα» για την οποία μάλιστα μας αποκάλυψε κάποιες από τις εξελίξεις που θα συμβούν στα νέα επεισόδια αλλά και για την οικογένειά του.
Ενώ αναφέρθηκε και στο «μαύρο» του MEGA καθώς πρωταγωνίστησε σε αρκετές σειρές του σταθμού.
Τρίτη χρονιά για την παράσταση «Δείπνο ηλιθίων» στην οποία πρωταγωνιστείτε. Μία παράσταση που ο κόσμος από ότι φαίνεται θέλει να βλέπει και να ξαναβλέπει. Πείτε μας λίγα λόγια για το έργο και για τον ρόλο σας.
Είναι ένα πολύ ωραίο έργο, μία υπέροχη γαλλική κωμωδία. Ο Σπύρος (Παπαδόπουλος) την έχει φτιάξει πάρα πολύ ωραία κι αυτό έχει σχέση με την αισθητική του, την πείρα του και το πώς βλέπει το έργο γιατί μία παράσταση μπορεί κάποιος να την ανεβάσει με αυτό τον τρόπο και την άλλη φορά με διαφορετικό. Στο λέω αυτό γιατί βλέποντας την ταινία «Δείπνο ηλιθίων» δεν μου άρεσε τόσο όσο μου αρέσει η παράσταση. Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί είναι μια πολύ ωραία συνεργασία και ήθελα χρόνια να δουλέψω με τον Σπύρο. Έχουμε έναν θίασο με πολύ εκλεκτούς συναδέλφους. Αρέσει πολύ στον κόσμο και έρχεται και ξανάερχεται συνέχεια με διαφορετικές παρέες. Πάει καλά, γελάει ο κόσμος, το έργο έχει πολλά μηνύματα.
Εγώ υποδύομαι τον γιατρό, έναν ορθοπεδικό που μπλέκεται κι αυτός στην ιστορία. Είναι μια υπέροχη κωμωδία καταστάσεων, χαρακτήρων, γενικά είναι μια ωραία χρονιά και είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι σε αυτή δουλειά.
Πέρα από το θέατρο αυτή τη σεζόν έχετε και πολύωρα και καθημερινά γυρίσματα για τη σειρά του ΣΚΑΙ «Όσο έχω εσένα».
Είναι μία καθημερινή σειρά, είναι η πρώτη προσπάθεια του ΣΚΑΙ για μυθοπλασία. Δεν είναι κωμωδία αλλά ούτε και δράμα, έχει λίγο από όλα όπως έχουν όλες οι καθημερινές σειρές. Η ιστορία έχει να κάνει με μία οικογένεια, με έναν παππού που πεθαίνει κι έχει αφήσει μια εταιρία με τους εγγονούς του να αντιδικούν για το ποιος θα γίνει πρόεδρος και θα πάρει την εταιρία. Δημιουργούνται διάφορες καταστάσεις και ίντριγκες παρασκηνιακά. Ο ένας προσπαθεί να εξοντώσει τον άλλον. Εγώ υποδύομαι τον Πέτρο, έναν λογιστή, τον έμπιστο άνθρωπο του παππού, το δεξί του χέρι ο οποίος ξέρει πολλά πράγματα. Στην αρχή δεν το καταλαβαίνουμε αυτό αλλά στη συνέχεια θα φανεί.
Κάντε μας και μία αποκάλυψη. Ο Πέτρος τελικά με ποιο στρατόπεδο θα πάει; Θα βοηθήσει τον Άλκη και την οικογένειά του ή αναγκαστικά θα είναι στο πλευρό του Γεώργιου γιατί τον «κρατάει» με κάτι από ότι έχουμε δει.
Ο Γεώργιος με κρατάει γιατί έχω το κρυφό πάθος με τα χαρτιά και του χρωστάω λεφτά. Το θέμα είναι όμως ότι ο Πέτρος ο ήρωας που υποδύομαι δεν είναι ένας κακός άνθρωπος, είναι ένας έντιμος άνθρωπος και αναγκάζεται να τα κάνει όλα αυτά. Δεν είναι χαρούμενος με αυτήν την εχθρότητα και το παρασκήνιο που στήνεται εναντίον του Άλκη. Θα τον βοηθήσει όμως τον Άλκη. Θα έρθει ένας άνθρωπος από το παρελθόν ο οποίος έχει άμεση σχέση με τον Πέτρο, γι’αυτό είπα πριν ότι ο Πέτρος γνωρίζει πολλά πράγματα για την οικογένεια και θα παίξει καθοριστικό ρόλο σε όσα θα συμβούν.
Δεν θα μπορούσα να μη σας ρωτήσω και για το «μαύρο» στο MEGA. Θέλω ένα σχόλιο ως τηλεθεατής και ένας ως πρωταγωνιστής σειρών του σταθμού.
Ως τηλεθεατής θα σου πω ότι μεγαλώσαμε με το MEGA, με τις σειρές του. Οι σειρές ήταν καλύτερες εκεί, βέβαια και στον ΑΝΤ1 αλλά το MEGA πάντα το είχαμε στο μυαλό μας σαν το κανάλι που θα δει μια πολύ ωραία σειρά. Όταν ξεκίνησα να δουλεύω ως ηθοποιός έβλεπα ότι αν δεν περνούσε ένας ηθοποιός από το MEGA ήταν σαν να μην είχε καταξιωθεί. Έπρεπε να περάσει από αυτό το κανάλι για να καταξιωθεί στον κόσμο. Έχει κάνει πολύ ωραίες δουλειές. Ήταν πολύ άσχημο όλο αυτό. Βέβαια, το περιμέναμε εδώ και δύο χρόνια όσο κρατάει αυτή τη κατάσταση, δεν έγινε ξαφνικά από τη μία μέρα στην άλλη, προετοιμαζόμασταν γι’αυτή την κατάσταση. Είναι θλιβερό να κλείνουν κανάλια. Εύχομαι κάτι να γίνει και να αλλάξει αυτή η κατάσταση, να ανοίξει ένα άλλο MEGA γιατί το MEGA δεν είναι ένα απρόσωπο πράγμα, είναι ένα σύνολο ανθρώπων που έκαναν επανάσταση στην τηλεόραση με τα τρέιλερ, τις σειρές, τις εκπομπές. Υπάρχει μία τεράστια ταινιοθήκη που πρέπει κάπου να πάει αυτή, είναι ένας θησαυρός αλλά δεν ξέρουμε τι θα γίνει σε ποια χέρια θα περάσει και πώς θα αξιοποιηθεί.
Είστε από τα πιο οικεία πρόσωπα στον τηλεθεατή καθώς εκτός από τις νέες σας δουλειές προβάλλονται σε επανάληψη πολλές σειρές που έχετε πρωταγωνιστήσει. Με πρώτη και καλύτερη το «Άκρως οικογενειακόν». Σας ενοχλεί αυτό; Θεωρείτε ότι κάνουν καλό σε έναν ηθοποιό οι επαναλήψεις ή λειτουργούν αρνητικά για την πορεία του;
Δεν νομίζω ότι κάνουν ούτε καλό, ούτε κακό. Βέβαια κάποιες σειρές δυστυχώς σε χαρακτηρίζουν και πολλούς ανθρώπους μας έχουν χαρακτηρίσει. Εμένα από το «Άκρως οικογενειακόν» με μάθανε ως τον 18χρονο Ερμή, με αυτό τον ρόλο με αγαπήσανε. Εξαιτίας της επιτυχίας που είχε το βάζανε επαναλήψεις συνέχεια χειμώνα – καλοκαίρι. Έχουμε μεγαλώσει δεν είμαστε οι ίδιοι, κανείς δεν έμεινε ίδιος έχουμε προχωρήσει. Όχι, δεν με ενοχλεί η επανάληψη δεν το θεωρώ κακό, μεγαλώνουν γενιές και γενιές. Όπως εμείς βλέπουμε τις ελληνικές ταινίες έτσι είναι κι αυτό στην ίδια βάση. Βέβαια αν ήμασταν στην Αμερική θα ήμασταν εκατομμυριούχοι από τα χρήματα που θα παίρναμε από τα πνευματικά δικαιώματα (γέλια). Όσο αναφορά αυτό που είπες σχετικά με την οικειότητα με τον κόσμο αυτό είναι πολύ όμορφο συναίσθημα, το νιώθεις ότι για κάποιους ρόλους ο κόσμος σε έχει αγαπήσει κι αυτό είναι πάρα πολύ ωραίο συναίσθημα γιατί στο εκφράζουν και στην Αθήνα αλλά και στην επαρχία ακόμα περισσότερο.
Πόσο έχει αλλάξει η ζωή σας από την εποχή εκείνη που υποδυόσασταν τον Ερμή στο «Άκρως οικογενειακόν» μέχρι σήμερα. Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι εκείνη την εποχή είχατε γίνει πατέρας.
Ναι έγινα πατέρας στη δεύτερη σεζόν της σειράς. Καταρχήν αυτή η αλλαγή, έχω φτιάξει μία οικογένεια, έχω προχωρήσει. Η καθημερινότητα αλλάζει όταν κάνεις οικογένεια, έχεις άλλες ευθύνες και προτεραιότητες, δεν σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου, μεγαλώνεις ένα παιδί, έχεις την ευθύνη, «πλάθεις» μια προσωπικότητα. Πρέπει να είσαι εκεί δεν έχεις πολλά περιθώρια να πεις ότι δεν θέλω να με ενοχλεί κανείς. Αυτό είναι πολύ όμορφο όμως αν και τα πρώτα χρόνια μπορεί να είναι λίγο κουραστικό γιατί όταν δουλεύεις, έχεις και οικογένεια το 24ωρο δεν σου φτάνει. Αλλά είναι όμορφο συναίσθημα και μετά από τόσα χρόνια που η μικρή έχει μεγαλώσει νιώθει ότι ήταν από τις καλύτερες επιλογές αυτές που έκανα, δηλαδή, το να κάνω οικογένεια.
Είσαι παντρεμένος εδώ και χρόνια με τη Μελίνα Παιονίδου. Πώς είναι να συνυπάρχουν στο ίδιο σπίτι δύο καλλιτέχνες;
Αν ήμασταν δύο ηθοποιοί δεν ξέρω πώς θα ήταν. Ο ηθοποιός είναι συνέχεια σε μια εγρήγορση, σε μία αναζήτηση τι θα κάνει τώρα, τι θα κάνει του χρόνου, αν αυτό που κάνει τώρα είναι καλό, πώς θα το διορθώσει, πώς θα προχωρήσει και πώς θα εξελιχθεί. Άρα, στο σπίτι δεν είμαι με συνάδελφο και υπάρχει ισορροπία, υπάρχει ωραία επικοινωνία, συμβουλεύει ο ένας τον άλλον. Η γυναίκα μου είναι μουσικός, μαέστρος και έχω συνεργαστεί μαζί της πολλές φορές στο θέατρο αλλά όχι δεν παίζουμε μπουνιές (γέλια). Δεν ξέρω αν θα μπορούσα αν θα μπορούσα να κάνω σχέση ή οικογένεια με ηθοποιό, δεν ξέρω…Έχω ακούσει από κάποιους ότι είναι δύσκολο αλλά κάποιοι άλλοι τα καταφέρνουν αλλά εγώ δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το κάνω.
Η κόρη σας εκτός από μία κούκλα είναι και ταλαντούχα. Έχω δει ότι έχει πολύ ωραία κινησιολογία και τραγουδάει υπέροχα. Αν μία ημέρα σας ανακοίνωνε ότι θέλει να δοκιμάσει τις δυνάμεις της πηγαίνοντας σε κάποιο ριάλιτι, τι θα της λέγατε;
Ως ενήλικας ή ως ανήλικη;
Τώρα ως ανήλικη.
Ως ανήλικη όχι. Δεν συμφωνώ με την παρουσία παιδιών σε ριάλιτι. Η τηλεόραση πρέπει να τα έχει όλα όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο, αυτό δεν σημαίνει ότι αν συμφωνούμε ή όχι θα πάψουν να υπάρχουν. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν θα έστελνα το παιδί μου σε ένα ριάλιτι γιατί η έκθεση είναι πολύ μεγάλη. Εδώ βλέπεις ανθρώπους ενήλικες στον επαγγελματικό τους χώρο υπάρχουν χρόνια και δεν μπορούν να διαχειριστούν την έκθεση, δεν μπορούν να διαχειριστούν την κριτική και δεν μπορούν να διαχειριστούν το μετά γιατί όταν τελειώνει ένα ριάλιτι η έκθεση από το 100 μπορεί να πέσει στο δύο, στο δέκα, στο 40 αλλά δεν θα είναι στο 100. Δεν θα έβαζα τη μικρή σε αυτή τη διαδικασία, θα ήμουν αρνητικός.
Ακόμα και δύο – τρία χρόνια που θα ήταν ενήλικη; Την ίδια άποψη θα είχες;
Πιστεύω ότι για να δείξεις τη δουλειά σου υπάρχουν πολλοί τρόποι να το κάνεις. Να χτυπήσεις πέντε πόρτες και να πεις για παράδειγμα: «Είμαι δημοσιογράφος, αυτό είναι το βιογραφικό μου, έτσι γράφω» για να μπορείς να βρεις μια δουλειά. Δεν νομίζω ότι τα ριάλιτι λειτουργούν πάντα βοηθητικά, δεν το πιστεύω αυτό. Είναι κάποιες ματαιοδοξίες ανθρώπων που κι αυτές να σου πω την αλήθεια δεν είμαι σε θέση να κρίνω. Ο καθένας αποφασίζει για τη ζωή του. Δεν μπορώ να πω εγώ σε κάποιον τρίτο, σε κάποιον ξένο γιατί το έκανε. Αν κάποιος θέλει να το κάνει και νιώσει ευτυχισμένος αλλά πρέπει να είναι υπεύθυνος για το τι θα κάνει μετά. Εγώ δεν θα πήγαινα σε ένα ριάλιτι για να γίνω πιο γνωστός για να προχωρήσω περισσότερο στη δουλειά μου.
Είναι κάτι πρόσκαιρο θεωρείς; Μία φούσκα που σκάει..
Είναι κάτι εφήμερο όλο αυτό γιατί ένας άνθρωπος που έχει τις ικανότητες υπάρχουν πολλοί τρόποι για να προχωρήσει και μάλιστα να προχωρήσει και γρήγορα αν θέλει. Η δημοσιότητα δεν νομίζω ότι βοηθάει πάντα, νομίζουμε ότι βοηθάει είναι πολύ πρόσκαιρη όπως είπες κι εσύ και φέρνει πολλά που πολλές φορές δεν είμαστε σε θέση να τα διαχειριστούμε. Οπότε όχι δεν θα έστελνα την κόρη μου σε ριάλιτι. Αν θέλει να γίνει τραγουδίστρια θα πάει να σπουδάσει να δουλέψει σκληρά και θα γίνει αυτό που θέλει. Αν το επάγγελμα απαιτεί δημοσιότητα θα της έρθει όταν πρέπει.
Αν ήθελε να γίνει ηθοποιός; Θα ήσουν υποστηρικτικός;
Σε οτιδήποτε επιλέξει θα είμαι υποστηρικτικός. Βλέπει η μικρή ότι μπορεί να κάνουμε δύσκολες δουλειές αν και τώρα όλες οι δουλειές είναι δύσκολες, καταλαβαίνει ότι αν αγαπάς πολύ τη δουλειά σου δεν σε νοιάζει πόσο δύσκολη είναι αλλά παίζει ρόλο να αγαπάς αυτό που κάνεις, οπότε αν μου πει ότι θέλει να κάνει κάτι γιατί το αγαπάει, μόνο ενθαρρυντικός μπορώ να είμαι.
